Ontstaan in het vrijwel verlaten Iowa, heeft Slipknot vanuit deze centrale staat in 1999 de wereld veroverd met de meest inspirerende, cathartische rock die de wereld ooit heeft gehoord. Hun collectieve psyche komt niet alleen tot uiting via hun muziek, maar ook via hun maskers, pakken, live shows en zelfs hun fans en hun subcultuur; Slipknot gooit de remmen los. De diepte van hun expressie wordt geëvenaard door hun muzikale gedurfdheid – deze tornado is lasergeleid, en collegamuzikanten, critici en de fans weten dat Slipknot bloedserieus is over hun kunst. En nu na twee platinum albums, twee platinum video’s en artikelen in Rolling Stone, Alternative Press en Revolver, om er een paar te noemen, verwelkomen we Slipknot’s ultieme expressie: VOL. 3: (THE SUBLIMINAL VERSES).
Binnen de grenzen, of dankzij het gebrek daaraan, van VOL. 3: (THE SUBLIMINAL VERSES) ligt een nieuw niveau van vakmanschap, dat is bereikt door het harde werk dat ze hebben gestopt in het promoten van hun titelloze debuut en het daaropvolgende hitalbum IOWA. Vol 3 is geproduceerd door Rick Rubin en laat niet alleen de sterke punten van de band tot nu toe horen, maar laat ook zien dat Slipknot in alle richtingen knalt. De nummers op dit gedurfde album overstijgen de traditionele structuur van harde muziek en zal degenen die ermee onbekend zijn, verrassen door hun dynamiek. Meesterlijk gitaarwerk, fysieke drumbeats en een nieuw vocaal bereik zijn hoogtepunten van dit album dat Corey Taylor (#8) "zowel wreed als mooi" noemt. Veel van de creatieve inspiratie die op het nieuwe album tot uiting komt, is te danken aan Rubin en zijn beruchte, spooklandhuis, waar de band woonde tijdens de opnamen van VOL. 3: (THE SUBLIMINAL VERSES). "Je kunt het echt voelen (de invloed van het landhuis) op dit album. Er zaten geesten in de machine, in de apparatuur; het liep vast of bleef herhaald afspelen zonder aanwijsbare reden. Het was vreemd," zegt Taylor. Paul Gray (#2) vertelt wat Rubin’s inbreng was… "Rick bracht een onbevooroordeelde houding in. Normaal gesproken is het erg lastig om met 9 verschillende mensen met verschillende ideeën te werken. Rick liet ons al onze vooroordelen uit het raam gooien. Hij is erin geslaagd de ideeën van iedereen te integreren in één geheel."
De eerste single van VOL. 3: (THE SUBLIMINAL VERSES), "Duality" is “qua teksten wat je misschien verwacht... we hebben veel meegemaakt als band en de teksten zijn een echte weerspiegeling van ons aanhoudend vertrouwen en de volharding van ons allemaal,” zegt Joey Jordison (#1). “Duality” laat goed horen dat de rockfundamenten van de band compromisloos overeind is gebleven, goed in het gehoor ligt en melodisch is. Andere nummers die opvallen zijn “Before I Forget” en “Vermillion”, die de boodschap van “Duality” onderstrepen met donkere melodieën en stevige instrumenten. "Before I Forget" gaat over het overstijgen van bullshit en een individu zijn. Het gaat over zeggen wat je meent en menen wat je zegt – absoluut geen bullshit accepteren," voegt Taylor toe, "en Vermillion is een liefdesliedje door de ogen van een stalker gezien. Het is een beetje een ‘doet ie ‘t of doet ie ‘t niet’ situatie. Het is aan de luisteraar om daarover te oordelen."
Velen kennen de nummers 0 - 8 via de eerder genoemde artikelen en andere artikelen in de wereldpers. Maar degenen die de groep uit Des Moines echt kennen, kennen hen via hun aardschokkende optredens. Slipknot werd in een recentelijk nummer van Revolver uitgeroepen tot de beste ‘Beste liveband’ via een lezerspoll, en zijn een van de weinige bands die meer dan gemiddeld presteren op het podium – een Slipknot-concert is een belevenis op zich.
Deze keer veranderde het uiterlijk van de band met hun muziek mee. Nieuwe, gestroomlijnde maskers zijn een weerspiegeling van de transformatie van de bandleden zelf. Taylor zegt hierover: “We zijn destijds met de maskers begonnen omdat we een andere kant van onszelf wilden laten zien… We zijn gegroeid en veranderd, dus dat geldt ook voor de maskers.” Over dat groeien en veranderen zegt Jordison: “Veel mensen zullen nooit begrijpen waarom we doen wat we doen en de band wordt daardoor gedreven. Het album vertegenwoordigt dat gevoel van dankbaarheid naar mensen die ons niet ten onder laten gaan; onze fans. De onderbreking heeft ons sterker als band gemaakt en de andere projecten hadden absoluut niets te maken met de manier waarop deze plaat is gemaakt. Wanneer we met z’n negenen samenkomen bestaat er maar één ‘sound’ en dat is de ‘sound’ van Slipknot.”
Volgens de natuurlijke orde zijn groei en verandering constante factoren. “Vol. 3 (The Subliminal Verses)” presenteert een van de meeste relevante en gedurfde bands in de rockmuziek, waarbij tegenslagen hen sterker hebben gemaakt en het neersabelen van hun kunst heeft geleid tot precisie.
Het meest recente wapenfeit van de band is een DVD welke de naam “Voliminal: Inside The Nine” draagt. Gecreëerd en geregisseerd door Shawn “Clown” Crahan, “Voliminal: Inside The Nine” is een ruwe, gonzo-achtige compilate van backstage, onstage, straat, tour en studio beelden die de kijker een nieuwe blik geeft op de band. In tegenstellingen tot standaard documentaires “Voliminal” schuwt men niks, en het laat een Slipknot zien vol met vreugdevolle ellende en lelijke schoonheid. Deze documentaire bevat onder andere een 80 minuten durende film, bestaande uit snel gemonteerde beelden welke gefilmd zijn tijdens het maken van “Vol 3: (The Subliminal Verses)” en de "The Subliminal Verses" wereld tournee. Dit is geen gladde concertregistratie met wat backstage-beelden. Het is ook geen reisverslag. Het is ‘survival in the belly of the beast’. “Mijn intentie was om bij mensen een misselijk gevoel te creëren.” Zegt Crahan. “Mij is ooit verteld dat rock & roll 23 uur in de hel is en 1 uur van God. Deze film is dat, en meer. Ik sta op de top van de wereld en ik voel me geïsoleerd en alleen, in een wereld waarvan ik dacht dat hij niet zou bestaan. Maar rock & roll heeft mij er naar toe gebracht.”
2008 en 2009 staam in het teken van ALL HOPE IS GONE, het vierde studioalbum van Slipknot!
