Media Player
Laatste Release
Bandleden
Aaron Lewis
Mike Mushok
Johnny April
Jon Wysocki
In de afgelopen tien jaar heeft Staind wereldwijd meer dan 12 miljoen albums verkocht; vier #1 singles bij de mainstream rock radio, en hun laatste drie albums kwamen binnen op de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Album Chart. Ze zijn een van de meest succesvolle rockbands van het nieuwe millennium, maar dat succes zullen ze nooit als gegeven accepteren.
“We hebben te veel bands zien komen en gaan, en we zullen ons nooit veilig voelen,” zegt guitarist Mike Mushok. “Met elk nieuw album proberen we iets nieuws wat we op onze vorige albums nog niet gedaan hebben, maar we willen ook niet dat de nieuwe muziek zo anders is dat de fans er niets mee kunnen. We kiezen de gulden middenweg; als band en muzikanten groei je en wordt je ouder, en wil je niet na 8 kaar nog een ‘It’s Been Awhile’ schrijven. Je wilt iets creëren dat als platform dient voor de groei als songwriters.”
De groei van Staind is een van de bouwstenen van hun succes. “We hebben altijd muziek geschreven die we zelf goed vonden en waarvan we dachten dat het goed was,” zegt frontman Aaron Lewis. “Onze grootste zorg is of het nummer simpelweg goed is. Het kan een heavy song zijn waarvan je organen uit je lijf vallen, of een song die een stuk lichter en emotioneler is.”
Van de harde muziek uit het verleden van de band, tot aan hun doorbraak met “Outside” en “It’s Been Awhile”, Staind heeft altijd aandacht gegeven aan hun muziek terwijl veel andere bands bezig waren met hun uiterlijk, mode en trends. “Als je naar een band kijkt die al een tijd meedraait, dan moet er muziek zijn,” zegt Mushok. “Als je een hard nummer spelt of niet, er moet een catchy riff in zitten. Als die riff er is, dan komt Aaron met een erg goede bijpassende melodie.”
In een band met terughoudende rocksterren is Lewis is het gezicht van Staind, een positie die al meerdere malen voor emotionele ontladingen heeft gezorgd tijdens hun progressie sinds hun dubbel-platina major label debuut “Dysfunction” uit 1999 tot aan “Chapter V” uit 2005. “De albums waren in het begin erg donker,” herinnert Lewis, “en langzaam werden ze minder donker omdat mijn eigen persoonlijke gevoelens veranderde, en het werd makkelijker om over bepaalde zaken te schrijven. “Chapter V” is een ‘angry’ album, maar voor andere redenen dan vroeger, want ik keek naar alle zaken die om me heen fout gingen, in plaats van zaken waar ik zelf moeite mee had.”
Wat Lewis mist aan showmanschap maakt hij goed met gedrevenheid en een stem en teksten die door merg en been gaan. Hij treedt niet zomaar op voor het publiek, hij maakt er contact mee en hij verteld ze dat het in orde is om soms ergens boos over te zijn, en hij troost ze. “Aaron’s teksten zijn erg emotioneel en persoonlijk, en in het begin was het erg lastig om in te schatten hoe onze albums ontvangen werden,” verteld Mushok. “Maar het raakt hem echt als mensen naar hem toe komen en hem vertellen dat zee en grote steun hebben gehad aan zijn teksten. Dat was wel een grote stap voor ons, om te weten dat je op de ene dag nummers aan het schrijven bent, en opeens hoor je dat deze nummers de levens van mensen beïnvloeden. Dat is een krachtig iets.”
Lewis mag dan wel de frontman zijn maar hij staat zelf liever in de schaduwen. “Als ik naar de Grammy Awards ga dan doe ik dat omdat ik genomineerd ben, niet omdat ik er graag wil zijn,” zegt Lewis. “Het grootste deel van mijn leven heb ik me niet goed in mijn vel gezeten, dus laat staat dat ik het middenpunt van alle aandacht ben. Het klinkt raar, want ik verstop me niet voor zaken, maar als ik op het podium sta dan kan ik me verstoppen achter mijn microfoon, mijn gitaar, en in mijn gedachten ben ik dan minder zichtbaar.”
Als de leden van Staind iets geleerd hebben dan is het dat ze hun emoties kunnen vertrouwen, ook al levert dat onverwachte dingen op.
“Voor ons nieuwe album gingen we de studio in met de gedachte om ons hardste album tot nu toe te schrijven,” vertelt Lewis, “maar het album dat uiteindelijk werd opgenomen heeft invloeden van Pink Floyd en bluesmuziek. We gebruikten andere apparatuur dan normaal, waaronder vintage gitaren en versterkers, en ik ben er erg enthousiast over. De nummers klinken vrij tijdloos, iets wat niet typisch Staind is.”
“We hebben het geluk gehad dat onze laatste drie albums op de eerste plaats hebben gestaan, maar dat is nooit ons doel geweest,” concludeerd Mushok. “Het kwam niet eens in ons op om een zoiets te bereiken, laat staat drie keer achter elkaar! Wordt dit nieuwe album de volgende? Ik weet het niet, maar als dat niet zo is dan heb ik daar vrede mee. Het belangrijkste voor ons is dat we een album hebben geschreven waar we zelf gek van zijn, want als je iets schrijft dan moet je ook tevreden zijn met wat je uitbrengt. Daarnaast wil ik dat er veel mensen zijn die het horen, het goed vinden en er aan kunnen relateren. Als we dat kunnen bereiken dan hoeven we niet om meer te vragen.”
“We hebben te veel bands zien komen en gaan, en we zullen ons nooit veilig voelen,” zegt guitarist Mike Mushok. “Met elk nieuw album proberen we iets nieuws wat we op onze vorige albums nog niet gedaan hebben, maar we willen ook niet dat de nieuwe muziek zo anders is dat de fans er niets mee kunnen. We kiezen de gulden middenweg; als band en muzikanten groei je en wordt je ouder, en wil je niet na 8 kaar nog een ‘It’s Been Awhile’ schrijven. Je wilt iets creëren dat als platform dient voor de groei als songwriters.”
De groei van Staind is een van de bouwstenen van hun succes. “We hebben altijd muziek geschreven die we zelf goed vonden en waarvan we dachten dat het goed was,” zegt frontman Aaron Lewis. “Onze grootste zorg is of het nummer simpelweg goed is. Het kan een heavy song zijn waarvan je organen uit je lijf vallen, of een song die een stuk lichter en emotioneler is.”
Van de harde muziek uit het verleden van de band, tot aan hun doorbraak met “Outside” en “It’s Been Awhile”, Staind heeft altijd aandacht gegeven aan hun muziek terwijl veel andere bands bezig waren met hun uiterlijk, mode en trends. “Als je naar een band kijkt die al een tijd meedraait, dan moet er muziek zijn,” zegt Mushok. “Als je een hard nummer spelt of niet, er moet een catchy riff in zitten. Als die riff er is, dan komt Aaron met een erg goede bijpassende melodie.”
In een band met terughoudende rocksterren is Lewis is het gezicht van Staind, een positie die al meerdere malen voor emotionele ontladingen heeft gezorgd tijdens hun progressie sinds hun dubbel-platina major label debuut “Dysfunction” uit 1999 tot aan “Chapter V” uit 2005. “De albums waren in het begin erg donker,” herinnert Lewis, “en langzaam werden ze minder donker omdat mijn eigen persoonlijke gevoelens veranderde, en het werd makkelijker om over bepaalde zaken te schrijven. “Chapter V” is een ‘angry’ album, maar voor andere redenen dan vroeger, want ik keek naar alle zaken die om me heen fout gingen, in plaats van zaken waar ik zelf moeite mee had.”
Wat Lewis mist aan showmanschap maakt hij goed met gedrevenheid en een stem en teksten die door merg en been gaan. Hij treedt niet zomaar op voor het publiek, hij maakt er contact mee en hij verteld ze dat het in orde is om soms ergens boos over te zijn, en hij troost ze. “Aaron’s teksten zijn erg emotioneel en persoonlijk, en in het begin was het erg lastig om in te schatten hoe onze albums ontvangen werden,” verteld Mushok. “Maar het raakt hem echt als mensen naar hem toe komen en hem vertellen dat zee en grote steun hebben gehad aan zijn teksten. Dat was wel een grote stap voor ons, om te weten dat je op de ene dag nummers aan het schrijven bent, en opeens hoor je dat deze nummers de levens van mensen beïnvloeden. Dat is een krachtig iets.”
Lewis mag dan wel de frontman zijn maar hij staat zelf liever in de schaduwen. “Als ik naar de Grammy Awards ga dan doe ik dat omdat ik genomineerd ben, niet omdat ik er graag wil zijn,” zegt Lewis. “Het grootste deel van mijn leven heb ik me niet goed in mijn vel gezeten, dus laat staat dat ik het middenpunt van alle aandacht ben. Het klinkt raar, want ik verstop me niet voor zaken, maar als ik op het podium sta dan kan ik me verstoppen achter mijn microfoon, mijn gitaar, en in mijn gedachten ben ik dan minder zichtbaar.”
Als de leden van Staind iets geleerd hebben dan is het dat ze hun emoties kunnen vertrouwen, ook al levert dat onverwachte dingen op.
“Voor ons nieuwe album gingen we de studio in met de gedachte om ons hardste album tot nu toe te schrijven,” vertelt Lewis, “maar het album dat uiteindelijk werd opgenomen heeft invloeden van Pink Floyd en bluesmuziek. We gebruikten andere apparatuur dan normaal, waaronder vintage gitaren en versterkers, en ik ben er erg enthousiast over. De nummers klinken vrij tijdloos, iets wat niet typisch Staind is.”
“We hebben het geluk gehad dat onze laatste drie albums op de eerste plaats hebben gestaan, maar dat is nooit ons doel geweest,” concludeerd Mushok. “Het kwam niet eens in ons op om een zoiets te bereiken, laat staat drie keer achter elkaar! Wordt dit nieuwe album de volgende? Ik weet het niet, maar als dat niet zo is dan heb ik daar vrede mee. Het belangrijkste voor ons is dat we een album hebben geschreven waar we zelf gek van zijn, want als je iets schrijft dan moet je ook tevreden zijn met wat je uitbrengt. Daarnaast wil ik dat er veel mensen zijn die het horen, het goed vinden en er aan kunnen relateren. Als we dat kunnen bereiken dan hoeven we niet om meer te vragen.”
